Ik ben iemand van de rode lijn en vergeet vaak de deails, mijn wens is om mijn eigen boek uit te brengen vooral omdat het mij erkenning geeft dat het niet mijn schuld was, ik kom hier later op terug. Ik wil mijn levens verhaal uitgebreid vertellen waar ik nu kort en bondig iets van laat lezen. 

"Autobiografie michel Timmerman Privé leven:  Ik ben geboren in op 20-12-1979 Wolvega, plaatsje in West-Stellingwerf. Mijn vader is Aaldert nu 58 mijn moeder is Renie nu 57. Een jaar later op 17-12-1980 werd mijn zusje Debora geboren. Mijn vader heeft is vroeg uit de school banken gestap en is als snel aan het werk gegaan als boerenknecht, slager en vrachtwagen chauffeur nationaal en internationaal. Mijn moeder had de huishoudschool gedaan en ik weet niet welk erk zei destijds deed, volgens mij huisvrouw. Mijn moeder had destijds al veel psychische problemen die ze niet zelf de baas kon, hierdoor waren er vaak ongeregeldheden. Toen ik 2,5 jaar was zijn mijn ouders gescheiden, we bleven in Wolvega wonen bij mijn moeder, om de 14 dagen gingen we een weekend naar mijn vader, die ook in wolvega woonde. Doordat mijn moeder haar psychische problematiek verergerde is zij opgenomen voor een langdurige behandeling in Licht en kracht ggz te Assen. Ik was toen 3,5 jaar en ben toen opgevangen voor door Hindrika en Chris, soort oom en tante. Mijn zusje is de eerste 6 weken naar mijn Oma gegaan. Die miste mij zo dat ze later ook bij ons kwam. Hier zijn we een iets langer dan een jaar gebleven. Ging hier toen ik 4 jaar was ook al naar de peuterklas, we woonden toen in Drachten.In mijn beleving zagen we mijn vader nauwelijks nog maar het blijkt dat we nog steeds om de 14 dagen ene weekend naar hem toe gingen. Dit was voor mij een moeilijke tijd, heb mijn moeder en vader heel erg gemist en wist natuurlijk van toeters nog blazen. Mijn moeder is na een jaar de Transactionele Analyse behandeling geaan te hebben klaar met de behandeling, overigens hoorde ik veel later toen ik wat ouder was dat ze een relatie had met de hoofdverpleegkundige. Ik kan me niet herrineren dat er nazorg is geweest bij.We gingen van de een op de andere dag toen ik 4,5 jaar was naar mijn moeder toe te wonen in Assen, vangoghstraat. Hier ging ik ook naar een neuwe basisschool. Mijn moeder had ook een buurman waar zij een relatie mee kreeg Jan. Hij had ook al twee kinderen uit een eerder huwlijk, deze waren jonger als mij. Deze man was erg lief voor ons weet ik nog, maar hij had vaak ruzie met mijn moeder en sloeg haar in elkaar terwijl we op bed lagen. Dit weet ik nog doordat we twee akelige gebeurtenissenhierin  hebben meegemaakt.  Na 1,5 jaar zijn we nood gedwongen verhuist naar een ander huis aan de dotterbloemstraat te Assen. Ondertussen was ik ook naar een andere school gegaan omdat ik vaak straf kreeg van de Juf, ik was volgens hen onhandelbaar, moest in de hoek staan en had problemen met de grotere kinderen. Ik ben toen naar de vrije school gegaan. Ik ben daar in de 1e klas gekomen. Hier kwam ik op een klein schooltje, zat in een combinatie klas met een hele lieve Juf. Ik heb de eerste 3 maanden vaak bij haar op schoot gezeten weet ik nog. Ik heb op de vrije school vreuge ervaren en was een behoorlijke boef in mijn gedrag. Heb hier wel vrienden kunnen maken. Toen ik 8 jaar was kreeg mijn moeder een nieuwe vriend Isaac, hij had ook al twee kinderen uit een eerder huwlijk. Ze ging al snel samen wonen in mijn moeders huis. Ik kon niet goed opschieten met Isaac. Er waren vaak spanningen tussen mij en hem en hij stelde mij vaak achter. Hij kon niet met mijn gedrag om gaan, vond mij te gevoelig. Daar in tegen ging hij wel met mij naar voetballen. Als het om de kinderen ging, kwam ik als laatste. Dit was ik niet gewend bij mijn moeder want die zette mij juist altijd op de eerste plaats en kreeg heel veel ruimte. Ze zijn getrouwd en zijn 5 jaar samen geweest. Dit waren 5 lastige jaren voor mij, ik had vaak ruzie met mijn moeder en later ook met isaac, hij kon dit niet met de mond oplossen en heeft me regelmatig bedreigd en 1 keer heel erg in elkaar geslagen, echt een zware mishandeling. Dit heeft heel veel indruk op mij gemaakt want ik weet dit nog heel erg goed en heb elke dag nog met de naweeën hier van te maken.  Op 13 jarige leeftijd ben ik noodgedwongen naar mijn vader verhuist die inmiddels in Noordwolde woonde (fr). Mijn moeder bleef in een soort van latrelatie met Isaac. Wat na een jaar ook stopte. Inmiddels had ik er al wel 2 broertjes bij gekregen, Benjamin en Mattheus. Ook in deze tijd in Assen is mijn moeder nog vaak opgenomen geweest in ziekenhuis of gesloten opnamen ggz. De reden hiervoor was dat zij suícidaal gedrag vertoonde.Bij mijn vader in Noordwolde kon ik niet met mijn vrienden naar de bovenbouw van de vrije school in Groningen. Alternatief was de Mavo in Noordwolde. In de tijd bij mijn vader ging al snel een soort van dubbel leven leiden, ik kwam in aanraking met wiet, xtc en speed. Ik ging veel naar house feesten en was een volledig ontspoord.  Was in mijn gedrag aggressief en had vaak ruzie en ging tegen elke autoriteit in. Bij mijn vader was hier weinig van te merken, hij was dan ook overdag aan het werk waardoor ik veel vrijheid had. Een jaar later kwam mijn zusje ook bij ons wonen. Dit vond ik destijds niet fijn omdat ik heel blij was dat ik eindelijk samen met mijn vader was.Mijn vader kreeg plotseling epilepsische aanval, bij nader onderzoek bleek dat hij slechte nieren had en hij langdurig is opgenomen in ziekenhuis te Leiden. Hier werd hij geopereerd en is hij weer wat opgeknapt. Debora en ik waren tijdelijk opgevangen bij vrienden. Mijn vader is maanden in leiden gebleven waardoor Debora en ik naar onze moder terug moesten in Drachten die inmiddels ook een nieuwe vriend had Bert.Ik was toen 17 jaar,hier ging het al snel erg mis, ik had een vreselijke relatie met mijn moeder, vaak ruzie en overschrijdend gedrag.  Hierdoor werd ik uit huis gezet, moest zelf maar wat zoeken. Ben in Heerenveen gaan wonen, want ik zat daar ook op school( detailhandel). Ik kon niet goed voor mezelf zorgen en had drugsproblemen. Door grote bezorgdheid destijds kreeg ik een aanbod van een oom in Assen omdaar te gaan wonen, mits ik geen drugs meer ging gebruiken. Deze afspraak ben ik aangegaan. Dit lukte mij aardig alleen had inmiddels allerlei problemen die mij parten speelde. Ondanks dat ik werk deed bij A.Hak en naar de boksschool ging. Voelde ik mij totaal niet goed meer en kon ik geen vat meer krijgen op de relaiteit, erg veel onrust destijds. Op advies van mijn oom  heb ik mij aangemeld bij de Breegweestee, tegenwoordig VNN. Dit was een hierarchische geemeenschap waar mannen en vrouwen woonden met dagtaken en een strakke structuur.  Ik heb hier 16 maanden gewoond en ben daarna naar groningen verhuist en heb daar het natrajct gevolgd. "

Ik wil de personages in mijn verhaal uitgebreid neer zetten met hun achtergrond en wat de oorzaak van hun gedrag zou kunnen zijn geweest, hierbij leef ik al jaren een terug getrokken leven, vermijdde tot 2 week geleden sociale interacties. 

Ik heb jaren dingen gedaan om te overleven met mijn pijn maar draag ook die van anderen met mij mee, het is een angstige tijd geweest vroeger en heb daar nog dagelijks mee te maken door ptss, angstoornis.

Het doel van mijn boek is om anderen te kunnen steunen met mijn verhaal, aandacht te vragen voor de kinderen die chronisch getraumatiseerd zijn, in kindertijden is overleven makkelijker. Pas als je volwassen worden en veel meer met identiteit te maken krijgt wordt het steeds moeilijker om nog 'normaal"verder te kunnen. De hulpverlening, direct betrokkenen hebben grote steken laten vallen of niks gedaan, waardoor ik en vele anderen zijn ontspoord. Heel verhaal van de ptss, die je dan nog niet herkent. 

Wellicht dat we er ook extra informatie in kunnen zetten over de vele behandelingen die ik al heb gedaan, stukje informatief zijn en wellicht een specialist aan het woord om iets te onderschrijven, literatuur onderzoek. 

En wat mij persoonlijk vaak bij blijft is dat er in principe heel veel hulp kan zijn regulier en alternatief, voor mensen die het zo getroffen hebben als ik. Het is alleen vaak zo dat de verzekeraars daar vaak een beperking op leggen, zo wordt je vaak weer verplicht om te overleven. Hier zit een grote crux wat mij betreft in zorgland NL.

Ik ben door mijn ziek worden, mijn baan kwijt geraakt, gevolg meer stress en huwelijk voorbij, huis met verlies verkopen, crisses, schulden, licht in mijn leven is mijn zoon van alweer 8. Verschillende relaties gehad, die vaak weer stranden na 3 a 4 jaar. Genoeg te vertellen, zou het dan toch een hoger doel kunnen hebben.

Denk aan thema's: als vergeven, wraak, liefde, hechten, doorzetten vs accepteren….enz

Ik ben enthousiast en kijk graag de angst eens goed in de ogen, zeker als het toch een groter doel kan hebben. En wil me graag inzetten om tot een boek te komen dat je bij blijft en uiteindelijk meer bewustzijn brengt.

Nog een toegift van een moeilijk moment:

 Zielenreis Wat is er toch aan de handIk ben soms zo gevoelig en wereldsopenBang voor mijn scherpe verstandIk voel mijn innerlijkkindje in een donkere hoek gekropen Ik ben heel wijs en oude zielVervolg mijn reis tot een staat van zijnKoester de stappen en laat mij zakken tot ik knielBen zo moe te vechten en ga van groot naar klein Elk moment kan ik kiezen voor gelukIk heb de macht in mijn eigenheidToch de angst als ik heel ben, ga ik dan ook weer stukLiefde en angst, wat is dat voor tweeledigheid De dag dat ik zo hemels ben gaat komenHet gevoel dat te bereiken hier op aardeHet enige wat ik hoef te doen is mijn eigen liefde laten stromenDat is de dag, laat ik alles los en voel mij van onschatbare waarde

Ik ben benieuwd naar u reactie?